Feeds:
Posts
Comments

Archive for February, 2009

वैराण वाळवंटी जीवदेठ शांतवेना..
तृष्णेस बंध नुरले, ढग आटले नभीचे!

आई तुझ्याविना मज नाही कुठे दिलासा..
तुझिया कुशीत सारे भय लोपते मनीचे..

येथेच ठाव घेई, ते शब्दब्रह्म, “आई”
तुजलाच अर्पितो मी भवदु:ख मम उरीचे..

आता कुठे-कशाला स्वत:स गुंतवू मी?
मन आसवांत न्हाते तुजवाचुनी कधीचे..

आनंद शोधतांना फिरुनी इथेच येतो!
भेटीत माय तुझिया सुख दाटले जगीचे..

Advertisements

Read Full Post »